Τὸ Εἰλητάριον. «Γράψον ἃ εἶδες καὶ ἅ εἰσι» (Ἀποκ. α΄ 19).



Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

«ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ;»

«ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ;»



     Αναφέρει η Δήμητρα Β. Δαβίτη στο βιβλίο της τα εξής για τον μακαριστό Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ του Έσσεξ, μαθητή του Αγίου Σιλουανού του Αγιορείτου:
     «Σε πολλές συζητήσεις που είχα με τον Γέροντα Σωφρόνιο, πολλές φορές μου μιλούσε για την αιώνια ζωή και πώς πρέπει να ζούμε εδώ, για να είμαστε αιώνια μαζί με τον Χριστό.
     »Είχα όμως την απορία: Αφού η αιώνια ζωή εξαρτάται από την εδώ, τότε, γιατί γίνονται μνημόσυνα στην Εκκλησία και διαβάζονται ευχές για έλεος και συγχώρεση; Αφού μετά θάνατο δεν υπάρχει μετάνοια!
     –Ναι, μου είπε. Η Εκκλησία έχει πολλή αγάπη και συνεχίζει να πονάει τα πλάσματα. Έτσι άφησε σ’ εμάς που είμαστε στη ζωή να προσευχόμαστε για τους κεκοιμημένους. Ξέρεις γιατί; Αν η ψυχή θέλει, μπορεί να σωθεί!...».
     Ήταν κάτι το φοβερό και καταπληκτικό για μένα, η απάντηση αυτή. Ένιωσα αμηχανία. Τά ’χασα! Διερωτήθηκα· πού, πώς, πόσο μεγάλη αγάπη, πώς τη νιώθει κανείς, σαν τη συναντά. Τόση αγάπη και απόλυτη ελευθερία έδωσε ο Μεγάλος Θεός στον άνθρωπο, ώστε να σέβεται ακόμη και μετά θάνατον την ελευθερία του δημιουργήματός Του. Ενώ εμείς οι άνθρωποι καταπνίγουμε τον συνάνθρωπό μας!...

     Άλλοτε είπε ο μακαριστός Γέροντας Σωφρόνιος:
     «Πώς γίνεται αυτός που πιστεύει στον Χριστό να μη πεθάνει; Και ποιος δεν πέθανε; Αν όμως θα συνεχίσουμε να ζούμε με το πνεύμα των εντολών του Χριστού, όταν πεθάνουμε σωματικά, αυτός ο χωρισμός της ψυχής (από το σώμα μας), δεν αφαιρεί από τη ψυχή τη Χάρη του Θεού. Και η ψυχή κατόπιν δεν καταλαβαίνει ότι πέθανε, αλλά περνάει διά μέσου του θανάτου ή όπως λέει και το Ευαγγέλιο· “από τον θάνατο στη ζωή” (βλ. Α΄ Ιωάν. 3, 14).
     »Το δύσκολο στη διδασκαλία του Χριστού είναι το ότι, όταν προσπαθήσουμε να ζήσουμε σύμφωνα με το λόγο του Χριστού, οι πόνοι μας και τα παθήματά μας, αυξάνουν. Και εμείς οι Χριστιανοί ζούμε με μεγαλύτερο πόνο από τους άλλους ανθρώπους που δεν πιστεύουν. Και αν δεν υπήρχε Ανάσταση και πέρα του τάφου ζωή, θα ήμασταν οι ελεεινότεροι όλων, γιατί κανένας μέσα στον κόσμο δεν πονάει τόσο πολύ όπως ο Χριστιανός.
     Αλλά όταν έρχεται η Χάρη του Θεού, εμείς ήδη από εδώ (στη γη) ζούμε την αιωνιότητα».

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ
(1896–1993)


[ (1) Δήμητρας Β. Δαβίτη:
«Αναμνήσεις από τον
Γέροντα Σωφρόνιο του Έσσεξ»·
κεφ. 6ο, §4, σελ. 120–121,
Εκδόσεις «Άθω»·
Αθήναι, Απρίλιος 20013.
(2) «Από την Ασκητική
και Ησυχαστική
Αγιορειτική Παράδοση»,
3ο μέρος («Αποφθέγματα),
σελ. 642–644·
Άγιον Όρος, 20111.
(3) Επιμέλεια ανάρτησης,
επιλογή θέματος και φωτογραφίας,
πληκτρολόγηση κειμένων:
π. Δαμιανός. ]






Επιτρέπεται η αναδημοσίευση
των αναρτήσεων από το «Ειλητάριον»,
αρκεί να αναφέρεται απαραίτητα
ως πηγή προέλευσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου