Τὸ Εἰλητάριον. «Γράψον ἃ εἶδες καὶ ἅ εἰσι» (Ἀποκ. α΄ 19).



Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΣΙΑ
«Τι λέει;»
«Τι γίνεται;»
«Πώς πάει;»
«Τι συμβαίνει;»
«Όλα, καλά;»
«Έγινε τίποτα;»
Άκου.
Δες.
Παρατήρησε.
Αφουγκράσου.
Νιώσε.
Κατάλαβε.
Μη θες να στα εξηγούν, όλα!
Όλο, όλοι οι άλλοι και οι πάντες.
Συνέχεια, τα πάντα και το κάθε τι.
Και πάλι εσύ ο ίδιος άνθρωπος να μένεις.
Ανίδεος.
Ανήξερος.
Αμέτοχος.
Αδιάφορος.
Απαθής.
Αδρανής.
Και «δικαιολογημένος».
Τις απορίες μας, ενίοτε,
δεν τις γεννά η μαθητεία και η μάθηση.
Αλλά το αδιαχώριστο ζεύγος
της Αναισθησίας και της Ασυναισθησίας.
Όταν καταλαβαίνεις πολύ, απορείς λίγο.
Έχεις τους πόρους της ψυχής ανοιχτούς·
μέσα σου πορισμό, την καρδιά·
και πάντοτε αντίπαλο, την πώρωση.
Και όταν καταλαβαίνεις πολύ,
ή (συμ–)πονάς ή αγαπάς.
Ή, και τα δύο μαζί.










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου