Τὸ Εἰλητάριον. «Γράψον ἃ εἶδες καὶ ἅ εἰσι» (Ἀποκ. α΄ 19).



Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

«ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ!»



«ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, 
ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ, 
ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ!» 


      Ένα βράδυ, επισκέφθηκε τον μακαριστό Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, ένα ζευγάρι πνευματικών του τέκνων, οι οποίοι, ήταν και οι δύο τους γιατροί. Η σύζυγος, κατάκοπη από την εργασία και τον φόρτο της ημέρας, του λέει αγανακτισμένη:
      —Γέροντα, ζωή είν' αυτή;! Από τις 6 το πρωΐ στο πόδι και, μόλις τώρα, φύγαμε απ' το νοσοκομείο! Και, το φαγητό, κι αυτό όρθιοι. Και, αύριο, πάλι τα ίδια! Πόσο ν' αντέξει κανείς;!...
      Και ο Γέροντας Επιφάνιος, της απάντησε:
      —Το καλύτερο, παιδί μου, αυτήν την ώρα, θα ήταν να σκέφτεσαι αυτό το οποίο έχεις. Δηλαδή, πρώτα–πρώτα, ότι έχεις υγεία. Δεύτερον, με το που είσαι γιατρός, έχεις πραγματοποιήσει μία δική σου επιδίωξη. Πολλές κοπέλλες θα ήθελαν να βρίσκονται στην θέση σου. Προσπάθησαν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Τρίτον, ότι έχεις κάνει έναν επιτυχημένο γάμο. Εκατοντάδες γυναίκες στην ηλικία σου, θρηνούν επάνω σε ερείπια. Δυστυχώς, εμείς οι άνθρωποι, σκεφτόμαστε πάντα αυτό που μας λείπει και ποτέ αυτό το οποίο έχουμε. Να! Σκεφτήκαμε ποτέ να πούμε ένα «Δόξα τω Θεώ!», γιατί μπορούμε και πίνουμε νερό; Υπάρχουν πολλοί άλλοι συνάνθρωποί μας, οι οποίοι, δεν μπορούν ούτε να καταπιούν!...

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ (1939–1989)

[«Υποθήκες Ζωής», σελ. 248, ια΄ έκδ., Ιερού Ησυχαστηρίου «Κεχαριτωμένη Θεοτόκος», Τροιζήνα, 1997.]




Φωτογραφία: «ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, 
ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ 
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ, 
ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ!»

      Ένα βράδυ, επισκέφθηκε τον μακαριστό Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, ένα ζευγάρι πνευματικών του τέκνων, οι οποίοι, ήταν και οι δύο τους γιατροί. Η σύζυγος, κατάκοπη από την εργασία και τον φόρτο της ημέρας, του λέει αγανακτισμένη: 
      —Γέροντα, ζωή είν' αυτή;! Από τις 6 το πρωΐ στο πόδι και, μόλις τώρα, φύγαμε απ' το νοσοκομείο! Και, το φαγητό, κι αυτό όρθιοι. Και, αύριο, πάλι τα ίδια! Πόσο ν' αντέξει κανείς;!... 
      Και ο Γέροντας Επιφάνιος, της απάντησε: 
      —Το καλύτερο, παιδί μου, αυτήν την ώρα, θα ήταν να σκέφτεσαι αυτό το οποίο έχεις. Δηλαδή, πρώτα–πρώτα, ότι έχεις υγεία. Δεύτερον, με το που είσαι γιατρός, έχεις πραγματοποιήσει μία δική σου επιδίωξη. Πολλές κοπέλλες θα ήθελαν να βρίσκονται στην θέση σου. Προσπάθησαν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Τρίτον, ότι έχεις κάνει έναν επιτυχημένο γάμο. Εκατοντάδες γυναίκες στην ηλικία σου, θρηνούν επάνω σε ερείπια. Δυστυχώς, εμείς οι άνθρωποι, σκεφτόμαστε πάντα αυτό που μας λείπει και ποτέ αυτό το οποίο έχουμε. Να! Σκεφτήκαμε ποτέ να πούμε ένα «Δόξα τω Θεώ!», γιατί μπορούμε και πίνουμε νερό; Υπάρχουν πολλοί άλλοι συνάνθρωποί μας, οι οποίοι, δεν μπορούν ούτε να καταπιούν!... 

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ 
ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ (1939–1989) 

[«Υποθήκες Ζωής», σελ. 248, ια' έκδ., Ιερού Ησυχαστηρίου «Κεχαριτωμένη Θεοτόκος», Τροιζήνα, 1997.]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου