Τὸ Εἰλητάριον «Γράψον ἃ εἶδες καὶ ἅ εἰσι» (Ἀποκ. α΄ 19)



Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

ΟΣΟ ΒΟΟΥΜΕ, ΤΟΣΟ ΘΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ

ΟΣΟ ΒΟΟΥΜΕ, ΤΟΣΟ ΘΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ


Σήμερα «του τυφλού» (Λουκ. 18, 35–43) κατά το χειμερινό ευαγγελιοδρόμιο των Κυριακών. Δεν πειράζει που είμαστε τυφλοί, αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισσότεροι. Άλλος λίγο, άλλος πολύ. Πειράζει που δίνουμε αυτοκτονική σημασία στον «προάγοντα» κόσμο (κυρίως των παθών, των φόβων και των ενοχών μας)· σε αυτόν τον κόσμο που, μια ζωή, μας «επιτιμά για να σωπάσουμε». Όχι, άλλη σιωπή! Περνάει κοντά και μέσα στη ζωή μας το αγαλλίαμα και το Φως της ψυχής μας, ο Χριστός. Να «βοούμε» σαν τον επαίτη τυφλό: «Ιησού (Υιέ του Θεού), ελέησόν με!». Όσο υποχωρούμε στο άστοργο επιτίμιο που μας επιφυλάσσει ο αφώτιστος κόσμος και το ανάλγητο σύστημά του, όσο σιωπούμε και δεν ελευθερώνουμε την κραυγή της ψυχής μας και ουσιαστικά κρατούμε φιμωμένες και ανέκφραστες τις λαχτάρες του είναι μας, τόσο το σκοτάδι θα παραμένει μέσα μας κι εμείς μέσα σε αυτό. Όσο βοούμε, τόσο θα βλέπουμε. Και όσο θα βλέπουμε, τόσο η ζωή μας θα σταματήσει να φοβάται και να «προσαιτεί» μόνη, έξω από τα τείχη της πόλης, δηλαδή της κάθε κοινωνίας· γιατί η καρδιά μας θα έχει γίνει ανείπωτα ένα με την ανεκδιήγητη χαρά για το Φως που ελάβαμε!...


π. Δαμιανός






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου