Τὸ Εἰλητάριον. «Γράψον ἃ εἶδες καὶ ἅ εἰσι» (Ἀποκ. α΄ 19).



Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

«ΕΣΕΝΑ, ΣΟΥ ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΩ!»

«ΕΣΕΝΑ, ΣΟΥ ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΩ


     Δύο ασκητές πήγαν στην Πανήγυρη της Μονής Ιβήρων. Μετά την πολύωρη ολονύκτια Ιερά Αγρυπνία, όπως ήταν αναμενόμενο για εκείνη την επίσημη μέρα, στην εορταστική τράπεζα του Μοναστηριού παρέθεσαν ψάρι και, εναλλακτικά, ρεβίθια, επειδή ήταν μέρα Παρασκευή.
     Ο ένας από τους δύο ασκητές, είπε: «Θα φάω ψάρι, εις τιμήν της Παναγίας!»· και ο άλλος επίσης είπε ακριβώς το ίδιο: «Θα φάω ρεβίθια, εις τιμήν της Παναγίας!».
     Μετά την τράπεζα, πήραν τους ντορβάδες τους και πορεύονταν για τα ασκητήριά τους. Μέσα τους, είχαν τον λογισμό «άραγε, ποιός από τους δύο να ευαρέστησε την Παναγία;».
     Στον δρόμο, κάθισαν να ξεκουραστούν λίγο.
     Ο ένας, αποκοιμήθηκε ελαφρά και βλέπει την Παναγία να λέει σ’ εκείνον τον μοναχό που έφαγε ψάρι: «Σ’ ευχαριστώ!»· και σ’ αυτόν τον ίδιο που έφαγε ρεβίθια: «Εσένα, σου το χρωστάω!».
     Διότι, προφανώς, αυτός έκανε κάποια θυσία...



[«Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορειτική Παράδοση», 4ο μέρος, σελ. 756 §299ο (σϞθ΄), α΄ έκδοση, Άγιον Όρος 2011.] 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου