Τὸ Εἰλητάριον. «Γράψον ἃ εἶδες καὶ ἅ εἰσι» (Ἀποκ. α΄ 19).



Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΙΟΥΣΤΙΝΗ

Ο ΒΙΟΣ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
ΚΑΙ ΑΓΙΑΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ
–Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου–


     Ο άγιος Κυπριανός καταγόταν από την Καρχηδόνα ή την Καρθαγένη της Λιβύης, αλλά έζησε στην Αντιόχεια της Συρίας στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, κατά το έτος 250. Ήταν από αρχοντική γενιά, πλούσιος και, επιπλέον, φιλόσοφος και άριστος στην τέχνη της μαγείας. Ελκύσθηκε όμως στην πίστη του Χριστού με τον εξής τρόπο:

     Ένας ειδωλολάτρης, Αγλαΐδας λεγόμενος, αγάπησε μια νέα κόρη, Χριστιανή στην πίστη, που καταγόταν από την Αντιόχεια και που λεγόταν Ιούστα. Επειδή, όμως, δεν μπορούσε να πετύχει το λάγνο του σχέδιο που ήθελε με αυτή, τι κάνει; Πήγε στον Κυπριανό, παρακαλώντάς τον με τη δική του μαγική συνεργασία να πετύχει τον πονηρό του σκοπό.

     Ο Κυπριανός, αφού ανέγνωσε τα μαγικά του βιβλία, έστειλε πολλές φορές διάφορους δαίμονες, για να εξαπατήσουν τη νέα και να την ελκύσουν με μαγικό τρόπο προς τον σατανικό έρωτα του Αγλαΐδα. Έπειτα, της έστειλε και τον ίδιο τον άρχοντα των δαιμονίων, αλλά τίποτε δεν κατόρθωσε.


     Από αυτό το γεγονός, ως συνετός που ήταν ο Κυπριανός, γνώρισε και κατάλαβε την ακαταμάχητη δύναμη του Χριστού, με την οποία καταντρόπιασε η νεαρή κόρη τους δαίμονες και τους έστειλε πίσω άπρακτους προς αυτόν που τους έστειλε. Αποστρέφεται την πλάνη και πιστεύει στον Χριστό και, για να βεβαιώσει περισσότερο τον επίσκοπο Άνθιμο, που επρόκειτο να τον βαπτίσει, ότι όντως είναι σταθερός και ακλόνητος στην πίστη, φέρνει αμέσως όλα τα μαγικά του βιβλία και συγγράμματα και τα καίει μπροστά στον επίσκοπο και, έτσι, γίνεται πρόβατο της λογικής ποίμνης του Χριστού με το άγιο Βάπτισμα.

     Χειροτονείται σταδιακά Αναγνώστης, Υποδιάκονος, Διάκονος και Πρεσβύτερος· τελευταία δε, χειροτονείται και Επίσκοπος Καρχηδόνας. Και την προαναφερθείσα νεαρή κόρη Ιούστα, την μετονομάζει σε Ιουστίνα, χειροτονώντας την Διακόνισσα και κάνοντάς την επίσης Μητέρα και Ηγουμένη σε ασκήτριες που βρίσκονταν εκεί.

     Αφού ο άγιος Κυπριανός αύξησε το ποίμνιό του με τη δύναμη των λόγων του, με τον ενάρετο και θεοφιλή βίο του, αφού γέμισε όλο το μέρος της Ανατολής και Δύσης με θεογνωσία, στο τέλος συκοφαντείται στον αυτοκράτορα Δέκιο. Παρουσιάζεται ατρόμητος μπροστά του και, αφού φάνηκε ανώτερος από κάθε κολακεία και απειλή, εξορίστηκε. Αλλά, επειδή ακόμη και από την εξορία του δεν έπαυε να φροντίζει και να στηρίζει συνεχώς με επιστολές το ποίμνιό του, έχοντας μέσα του σφοδρή την επιθυμία να εξαλείψει όλη την πλάνη της ειδωλολατρίας, για όλα αυτά, συλλαμβάνεται από τον κόμητα της Ανατολής, τον Ευτόλμιο, και φυλακίζεται μαζί με την αγία Ιουστίνα.


     Κατόπιν, δικάζονται αμφότεροι στη Δαμασκό. Και, αφού ομολόγησαν οι δυο τους με θάρρος τον Χριστό, ο μεν Κυπριανός κρεμάσθηκε και καταξεσχίσθηκε, η δε Ιουστίνα δάρθηκε ανελέητα στο πρόσωπο. Στη συνέχεια, τοποθετούνται σ’ ένα αναμμένο τηγάνι, μέσα από το οποίο παρέμειναν, με τη δύναμη του Χριστού, τελείως αβλαβείς. Βλέποντας αυτό ένας συγκάθεδρος του κόμητα, ονόματι Αθανάσιος, αποθρασύνθηκε και θέλοντας να δείξει τους ψευδώνυμους θεούς του ανώτερους και καλύτερους από τον Χριστό, επικαλούμενος ανόητα τον Δία και τον Ασκληπιό, έτρεξε και πήδησε μέσα στο τηγάνι. Αλλά αμέσως, ο μάταιος, κατακάηκε από τη φωτιά.


     Βρισκόμενος τότε σε δυσκολία ο κόμης και μη ξέροντας τι άλλο να κάνει, στέλνει τους Αγίους στη Νικομήδεια, στον τότε αυτοκράτορα Κλαύδιο, που βασίλευε το έτος 268. Αυτός, μαθαίνοντας για τη σταθερή και αμετακίνητη γνώμη των Αγίων, έκοψε τις κεφαλές τους και έτσι έλαβαν, οι τρισμακάριοι, τον αμαράντινο στέφανο του μαρτυρίου. Τα λείψανά τους τα πήραν μαζί τους κάποιοι Χριστιανοί και τα μετέφεραν στη Ρώμη, κομίζοντας μαζί με αυτά και τα έγγραφα μαρτύρια των Αγίων. Αποθησαύρισαν τα μαρτυρικά τους λείψανα πάνω στον πιο περίφημο λόφο της πόλης της Ρώμης, από όπου αυτά ενεργούσαν άφθονες θεραπείες σε όσους προσέτρεχαν σ’ αυτούς με πίστη.


Με τις δικές τους άγιες πρεσβείες,
Εσύ Χριστέ, που είσαι ο Θεός μας,
ελέησε και σώσε μας.


[Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου:
«Συναξαριστής
(μαζί με το “Νέο Μαρτυρολόγιο”
και το “Νέο Εκλόγιο”)»
–Απόδοση στη Νεοελληνική–
Τόμ. Α΄ (Σεπτ.–Οκτ.),
σελ. 259–261,
Έκδοσις 
Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου,
Ιερά Καλύβη
«Άγιος Σπυρίδων Α΄»,
Νέα Σκήτη – Άγιον Όρος,
Απρίλιος 2011.
Επιμέλεια ανάρτησης,
επιλογή θέματος και φωτογραφιών,
πληκτρολόγηση κειμένου:
π. Δαμιανός.]






Επιτρέπεται η αναδημοσίευση
των αναρτήσεων από το «Ειλητάριον»,
αρκεί να αναφέρεται απαραίτητα
ως πηγή προέλευσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου